De Märklin 3329 is een elektrische locomotief van de Duitse Baureihe 191, uitgevoerd in de groene kleurstelling van de Deutsche Bundesbahn. Het model draagt het bedrijfsnummer 191 099-1 en vertegenwoordigt een locomotieftype dat voortkwam uit de zware elektrische locomotieven van de voormalige Deutsche Reichsbahn-Gesellschaft (DRG), aangeduid als E 91.9. De locomotief onderscheidt zich door haar karakteristieke gelede constructie, waarbij de lange locomotiefkast uit drie visueel herkenbare delen bestaat. De metalen behuizing geeft het model een robuuste uitstraling en sluit goed aan bij het zware karakter van het oorspronkelijke voertuig. De aandrijving is voorzien van drie aangedreven assen, terwijl de zichtbare koppelstangen het historische ontwerp van de locomotief benadrukken. Märklin bracht dit model vanaf 1986 op de markt voor het H0-wisselstroomsysteem. De locomotief is bedoeld voor analoge bediening en beschikt over een omschakelmechanisme voor de rijrichting. De verlichting aan beide uiteinden ondersteunt de herkenbaarheid van het model tijdens het rijden. De lengte bedraagt circa 199 mm. De Märklin 3329 is bijzonder aantrekkelijk voor modelspoorders die een historisch Duits goederenverkeersbedrijf willen uitbeelden, maar ook voor verzamelaars die geïnteresseerd zijn in de ontwikkeling van elektrische tractie in Duitsland.
De echte locomotief waarop de Märklin 3329 is gebaseerd, behoort tot een bijzondere generatie elektrische locomotieven die werden ontwikkeld voor zwaar goederenvervoer op bergachtige trajecten. De oorsprong ligt bij de E 91.9, een doorontwikkeling van de Duitse elektrische locomotiefserie E 91. Deze locomotieven waren bedoeld voor het vervoer van zware goederentreinen op trajecten met hellingen, waar een grote trekkracht bij relatief lage snelheden belangrijker was dan een hoge topsnelheid. De belangrijkste kenmerken van het oorspronkelijke locomotieftype waren:
Elektrische aandrijving: ontworpen voor gebruik onder bovenleiding.
Gelede constructie: de driedelige opbouw maakte het mogelijk de locomotief aan te passen aan bochtige bergtrajecten.
Zware goederenritten: de locomotief was ontworpen voor grote trekkrachten bij gematigde snelheden.
Beperkte serieproductie: van de zware E 91.9 werden twaalf exemplaren gebouwd.
Overgang naar de DB: na de Tweede Wereldoorlog kwamen exemplaren bij de Deutsche Bundesbahn terecht en werden ze als Baureihe 191 aangeduid.
Het oorspronkelijke type had een continu vermogen van ongeveer 1.660 kW. Onder gunstige omstandigheden kon het zware goederentreinen over hellingen van 1% trekken met circa 40 km/u. Dit zijn gegevens van het grote voorbeeld, niet van het Märklin-model.