Marklin 3075.2

De Märklin 3075.2 is een klassieke elektrische modelspoorlocomotief in schaal H0, naar het voorbeeld van de dieselelektrische locomotief Baureihe 216 van de Deutsche Bundesbahn (DB). Het model werd vanaf circa 1968 geproduceerd en vertegenwoordigt de karakteristieke Duitse diesellocomotieven die vanaf de jaren zestig werden ingezet voor zowel reizigers- als goederentreinen. De locomotief is uitgevoerd in wijnrood met een zilvergrijs dak en een donker onderstel. De kunststof kap is voorzien van ingezette ramen, ventilatieroosters en herkenbare frontdetails. Aan beide uiteinden bevindt zich een driepunts frontsein. Het chassis is vervaardigd uit metaal en draagt bij aan het stevige karakter van het model.

De aandrijving wordt verzorgd door een klassieke Märklin Large Flat Collector Motor (LFCM), een driepolige grote schijfcollectormotor met veldspoel. De locomotief rijdt op het Märklin 3-railsysteem met wisselstroom en is oorspronkelijk uitgerust met analoge besturing en een elektromechanisch omschakelrelais. Twee assen worden aangedreven en vier antislipbanden ondersteunen de trekkracht. Met een lengte van circa 18,2 cm over de buffers, Relex-koppelingen en een robuuste constructie is dit model kenmerkend voor de klassieke Märklin-productie uit de tweede helft van de twintigste eeuw. De uitvoering 3075.2 is herkenbaar aan het bedrijfsnummer 216 025-7. Daarmee onderscheidt deze versie zich van de vroege uitvoering van de Märklin 3075, waarop het oorspronkelijke nummer V 160 025 staat. De 3075.2 vormt een interessant verzamelobject voor liefhebbers van de Duitse spoorweggeschiedenis en klassieke Märklin H0-modellen.

De LFCM-motor is een kenmerkend onderdeel van oudere Märklin-locomotieven. Deze grote schijfcollectormotor staat bekend om zijn stevige constructie en is bij veel klassieke Märklin-modellen terug te vinden.

De motor wordt aangestuurd via een elektromechanisch relais. Bij analoge bediening kan de rijrichting worden veranderd door een omschakelpuls van de transformator. Dit systeem verschilt van de elektronische rijrichtingsomschakeling en digitale besturing die in latere modellen gebruikelijk werden.

Het model heeft aan beide uiteinden een driepunts frontsein. De verlichting is traditioneel uitgevoerd met lampjes en lichtgeleiders. Bij de oorspronkelijke analoge uitvoering is de lichtsterkte afhankelijk van de aangelegde baanspanning. De combinatie van een metalen onderstel en een kunststof locomotiefkap is typerend voor veel Märklin-locomotieven uit deze periode. Het metalen chassis geeft het model stevigheid en zorgt voor een solide ligging op de rails. De kunststof kap maakt het mogelijk om de karakteristieke vorm van de locomotief met ventilatieroosters, ramen en andere details weer te geven. De oorspronkelijke uitvoering is voorzien van Märklin Relex-koppelingen. Deze zijn geschikt voor het aankoppelen van rijtuigen en goederenwagens uit het klassieke Märklin-programma. Het model heeft geen standaard NEM-koppelingsschacht. Wie andere koppelingen wil monteren, moet daarom controleren welke aanpassing of vervangende koppeling voor het betreffende exemplaar geschikt is.

Verschillen tussen Märklin 3075, 3075.2, 3075.3 en 3075.4

ModelversieGlobale productieperiodeBedrijfsnummerBelangrijk herkenningspunt
3075.11968V 160 025Vroege uitvoering met de oorspronkelijke V 160-nummering
3075.21968–1971216 025-7Gewijzigd bedrijfsnummer
3075.31972–1977216 025-7Gewijzigde details aan de frontzijde en opschriften
3075.41978–1991216 025-7Verdere wijzigingen aan de handgrepen

De echte locomotiefserie V 160 werd ontwikkeld voor de Deutsche Bundesbahn om stoomlocomotieven op niet-geëlektrificeerde spoorlijnen te vervangen. De locomotieven moesten geschikt zijn voor uiteenlopende diensten, waaronder reizigerstreinen, sneltreinen en goederentreinen. De eerste locomotief van de V 160-voorserie werd in 1960 door Krupp aan de DB geleverd. De eerste exemplaren hadden een afgeronde neus en kregen de bijnaam Lollo. De latere serie kreeg de meer hoekige, herkenbare vorm die kenmerkend werd voor de V 160-familie. In 1968 veranderde de DB de nummering van de locomotieven. De V 160-serie werd voortaan aangeduid als Baureihe 216. Het bedrijfsnummer 216 025-7 van het Märklin-model past bij deze nieuwe nummering. De locomotieven bereikten een maximumsnelheid van ongeveer 120 km/u. Ze waren dankzij hun veelzijdigheid geschikt voor zowel reizigers- als goederenvervoer en werden op grote schaal ingezet op het West-Duitse spoorwegnet. De laatste exemplaren bij de DB werden in 2004 buiten dienst gesteld.


Discussie over Marklin 3075.2 op het forum

+ Start een onderwerp over deze trein

Nog geen onderwerpen over deze trein.

Collectie: Serie V160 - 216 Laatst bewerkt op 28 oktober 2026 · Geschiedenis